پراکنده

يه روش پيدا کردم که باهاش ميشه شکست بسته نوشت! بعضی کلمات رو تبديل ميکنه بعضی ديگه رو نه!!! بعضی ها رو هم اينجوری رنگی رنگی ميکنه که اصلا پاک هم نميشه هر کار ميکنم از بدو ورودمون (من و دوستم) به اينجا مردم خيلی به ما کمک کردن.توی فرودگاه…ترن…و هر جای ديگه. وقتی ازشون آدرس می پرسیدیم صبورانه جواب می دادن.همه شون بلااستثناء. حتی يه خانمی که تو ايستگاهِ ترن بود اصرار داشت که به دخترش زنگ بزنه تا با ماشينش بياد و ما رو برسونِه چون وسایلمون زياد بود.

اين حرف رو که مردمِ کشورهای توسعه يافت احساس ندارن به نظرِ من به کلی مردود هست .

احساسات و انسانیت مردمِ اينا کمتر از مردمِ ما نيست! به دفعات برام ثابت شده!

با لهجه ی عجيب اينا هنوز مشکل داريم.واقعا وحشتناکه!!! به نظرِ من آزمونِ IELTS اصلا معیار خوبی نيست! حتی اين دوستم که IELTS ۷.۵ آکادمیک دارِه هم با لهجه ی اينا مشکل دارِه. آنچنان بی رحمانه سریع حرف ميزنن که ميخوام دو دستی بزنم تو سرم بگم بابا یه خورده آرومتر من هيچی نمی فهمم چی می گين .ولی به تدریج دارم بهتر ميشم.به قول يکی از بچه ها بايد گوشمون به لهجشون عادت کُنه.

از زیبایی های اين شهر هم هر چی که بگم کم گفتم.شنيده بودم که اينجا زيبا هست اما هرگز فکر نمی کردم انقدر زيبا باشه!

اين منطقه-ای که ما توش زندگی ميکنيم بيشتر شبيه يه منطقهِ ییلاقی میمونه،در صورتی که جزوی از شهر هست و زندگی صنعتی توش جريان داره! سعی ميکنم چندتا عکس بذارم اينجا .این خیابون کنار خونه مون هست!

پدرم در اومد تا اينا رو نوشتم

دانلود سایز کامل عکس

+ نوشته شده در شنبه 28 مرداد1385ساعت 3:34