تصویر ایرانی

آقای خیری در وبلاگشون مطلبی نوشتن که من رو به فکر فرو برد.

مردم اینجا ( و کشورهای مشابه اینجا)تمام تصویری که از ایران دارن از رسانه هاشون هست …رسانه هم  به مطلبی میپردازه که نظر مخاطب رو جلب کنه…در ایران هم تا وقتی ما جلب توجه کننده های تکی مثل آقای رئیس جمهور و سخنان گهر بارش در مورد اسرائیل و قطار و ترمز و دنده عقبش داشته باشیم…کدوم رسانه میاد اخبار به این داغی رو ول کنه و در مورد زیبایی های ایران و مردم خونگرمش یا چه میدونم تمدن چند هزار سالش بگه. این میشه که رسانه ها فقط روی یک محور تکیه میکنن و یه تصویر افراطی از ایران و ایرانی در ذهن مخاطب ایجاد میکنن. جوری که من هر جا میگم ایرانی هستم مخاطبم کلی ذوق زده و خیلی وقت ها متعجب میشه. انگار اصلا انتظار نداره با یه آدم معمولی رو به رو بشه و فکر میکنه ایرانی ها باید شاخ داشته باشن یا یه عالمه ریش توی صورت.

اوایل که اومده بودم یکی از دوستای استرالیایم که الان دانشجوی پرستاری هست از من پرسید تو ایران خانوما اجازه مدرسه رقتن دارن یا نه! برق از سرم پرید مثل این صورتکه. گفتم بابا چی میگی تو٬ ۶۰ درصد دانشجو های ما دختر هستن٬ حالا تو میپرسی  دخترا تو ایران مدرسه میرن یا نه!

خوب آره این واقعیت هست که این استرالیایی های عزیز ( و اساسا مردم خیلی از کشور های دیگه) به غیر از بمب اتمی و موشک و دشمن بودن با اسرائیل٬ چیز دیگه ای از ایران نمی دونن. اما داشتم به این فکر میکردم که واقعا اگه اینا بلند بشن بیان ایران رو از نزدیک ببینن دیدگاهشون در رابطه با ایران به طور قابل توجهی عوض میشه یا نه. بعد به خودم گفتم بابا دلت خوشه ها٬ حالا در نظر بگیریم یکی از همین خانوم های تحصیلکرده اینجا تمام مشکلات راه رو به جان خرید و حاضر شد بیاد ایران رو از نزدیک ببینه…بعد نیروی انتظامی به حجابش گیر بده و ببرش کلانتری و…

 میدونین چه واویلایی میشه….چه تصویری که از ایران تو ذهنش نقش نمیبنده. مشکلات جذب توریست ما که یکی و دو تا نیست…

من خودم هم واقعا نمیدونم چه کار باید کرد .اما فکر میکنم باید یکی یکی این مشکلات رو از سر راه برداشت که کاریست بس طولانی

+ نوشته شده در چهارشنبه 19 اردیبهشت1386ساعت 19:28