کودکان استرالیایی

یکی از وسایل حمل و نقل عموی در بریزبن فری( Ferry ) هست.نمیدونم که آیا کلمه ی فارسی برای این وسیله وجود داره یا نه. شاید بشه یه جورایی بهش تاکسی آبی گفت.(ولی چون مطمئن نیستم با عرض پوزش از همون کلمه ی انگلیسی استفاده می کنم .)رودخونه ی بزرگی که از میان بریزبن رد میشه باعث شده فری برای بعضی  مسیر ها به عنوان وسیله ای سریع٬شناخته بشه.من هم که خونم نزدیک رودخونه هست گهگاهی از این وسیله استفاده می کنم.
چند وقت پیش که سوار فری شده بودم ٬وقتی فری داشت به یکی از پل ها نزدیک میشد٬ توجه همه به چند تا بچه مدرسه ای که داشتن از روی اون پل رد میشدن -و سر و صدای زیادی می کردن – جلب شد. وقتی اون بچه ها به وسط پل رسیدن( قسمتی که فری میخواست از زیر اون رد بشه) ایستادند و با لب هایی خندان به فری زل زدند. بعد یهو دیدم همه ی مسافر هایی که روی عرشه بودن رفتن داخل. مسئول فری اومد بیرون رو عرشه و به اون بچه ها نگاه کرد و دستور داد فری متوقف بشه.من هاج و واج مونده بودم که چی شده ولی از اونجایی که اصولا خیلی کنجکاو هستم والبته  از حماقت فوق العاده زیادی نیز برخوردار می باشم٬ داخل نرفتم و همونجا ایستادم ببینم قضیه از چه قراره.
فری وسط رودخونه متوقف شده بود و اون بچه ها هم بالای پل منتظر بودند. بعد از یه مدت کوتاه حوصله بچه ها سر رفت و به راه خودشون ادامه دادند. مسئول فری هم اشاره کرد که اوضاع روبه راه هست و فری دوباره حرکت کرد. بچه ها تقریبا به آخرای پل رسیده بودن که متوجه شدن فری داره میاد به سمتشون.یک کدومشون داد زد و بقیشون رو خبر کرد که فری داره میاد.همشون مسیرشون رو عوض کردن و شروع کردن به دویدن به سمت وسط پل(محل عبور فری). کاپیتان هم که این وضعیت رو دید با یه شتاب ناگهانی سرعت فری رو زیاد کرد که بتونه زود تر از بچه ها از زیر پل عبور کنه.
خیلی هیجان انگیز شده بود! بچه ها از اون طرف میدویدن٬فری هم از این طرف با حداکثر سرعت در حال فرار بود و من عشق هیجان هم همچنان روی عرشه ایستاده بودم و باکنجکاوی نگاه میکردم ببینم چه اتفاقی قراره بیفته.
بالاخره بچه ها تونستن خودشونو درست لحظه ای که فری میخواست از زیر پل رد بشه به اونجا برسونن و آب دهنشون رو انداختن به سمت فری اما چون ظاهرا استاتیک و دینامیک نخونده بودن هدف گیریشون اشتباه از آب درومد و آب دهن مبارکشون مقداری دیر تر از فری به سطح آب رسید و فری به سلامتی از  زیر پل رد شد. جمعیت دوباره با لب هایی خندان برگشتن روی عرشه.من هم خندم گرفته بود که ماجراجویی چند تا بچه مدرسه ای اینجوری یه ملت رو سر کار میذاره!
بله اینجور نا هنجاری ها همه جا جود داره.حتی توی استرالیا با تمام ادعایی که در مورد فرهنگ عمومی جامعش داره. مسلما پدر و مادر و جامعه ی اطراف ٬روی رفتار بچه تاثیر فوق العاده ای دارن .البته به هیچ وجه قصد ندارم از روی رفتار چند تا بچه مدرسه ای کل این جامعه رو زیر سوال ببرم.هدفم از اشاره به این مطلب این بود که نشون بدم اینجا هم (مثل هر جای دیگه ی دنیا) از اینجور رفتار ها گاه گه دیده میشه و اگه ما تو ایران مشکلاتی از این دست داریم٬ فکر نکنیم این مسائل فقط خاص ایران هست.
این فقط یک مثال نوعی بود که موارد هم جنسش رو هم اینجا زیاد دیدم .نا هنجاری های اجتماعی مثل  رد شدن بعضی از عابرین پیاده از چراغ قرمز.یا حتی بعضا من دیدم برخی راننده ها هم با اینکه میدونن تا رسیدنشون به تقاطع ٬چراغ زرد٬ قرمز میشه باز هم سرعت رو کم نمیکنن و از چراغ قرمز عبور میکنن( البته این مورد نادر هست و من فقط چند بار مشاهده کردم) .یا بی توجهی عده ای از مردم در خصوص تمیز نگه داشتن شهر و خیلی چیزای دیگه…ولی خوب متاسفانه باید اعتراف کنم درصد وقوع این جور چیزا تو ایران مقداری بیشتر هست.
حالا اگه فرصت شد در این خصوص بعدا بیشتر مینویسم .

+ نوشته شده در جمعه 28 اردیبهشت1386ساعت 17:30